ŚLUBY ZAKONNE

Śluby zakonne wg Konstytucji Klasztoru Mniszek Kamedułek w Złoczewie

Wspólnota monastyczna kontynuuje i odzwierciedla Tajemnicę Kościoła, jest też w Chrystusie Sakramentem czyli Znakiem i narzędziem głębokiej więzi z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego (LG 1).

Wspólnotę tę ożywia Duch Chrystusa Zmartwychwstałego (Rz 8,9-11) i ten sam Duch kształtuje ją do czujnego słuchania Słowa Bożego, tak aby umiała dążyć do odnowy przez ciągłe nawracanie się. On też ją kieruje i uczy rozpoznawać wolę Ojca.

Należące do niej mniszki wzywane są każdego dnia do włączenia się w krzyż Chrystusowy, a podtrzymuje je w tym trudzie niewzruszona nadzieja, że razem z Panem wejdą także do Chwały (Rz 8,1).

Karmione tym samym Słowem Bożym i tym samym Chlebem Eucharystycznym, poprzez prawdziwy, duchowy kult jednoczą się w całkowitej ofierze składanej z samych siebie, jako ofierze żywej, świętej, miłej Bogu, doskonaląc w ten sposób wspólnotę życia z Bogiem i wzajemne zjednoczenie w miłości (Rz 12,1; LG 11).

(konstytucje 14)

W klasztorze mniszka nieprzerwanie realizuje swoje powołanie, pozostając zjednoczona w miłości ze swoimi siostrami oraz kierując się duchem posłuszeństwa wobec Reguły i duchem Tradycji. Niech jej życie będzie nastawione na prostotę, samotność i surowość tak, by w klasztorze mogło dokonywać się uświęcenie całej Wspólnoty, która "owocami świętości dodawałaby blasku Kościołowi Chrystusowemu" (PC).

(konstytucje 15)

Wspólnota monastyczna zjednoczona w Imię Pana, który jest pośród niej, cieszy się Jego obecnością (por. Mt 18, 20) i włącza mniszkę na sposób żywotny do Kościoła lokalnego, w którym żyje i ujawnia się tajemnica Kościoła (LG 26). Poprzez profesję mniszka łączy się duchowo z siostrami, tworząc z nimi w ten sposób jedną jedyną rodzinę poprzez węzeł stałości monastycznej.

(konstytucje 16)

Stała przynależność monastyczna, w którą wprowadza profesja uroczysta i która wytwarza szczególną więź ze Wspólnotą, zobowiązuje mniszkę do ustawicznego prowadzenia monastycznej "conversatio". Pod względem prawnym wprowadza ona poszczególne członkinie Wspólnoty w praw i obowiązki, zgodnie z normami Konstytucji.

(konstytucje 17)

Poprzez złożenie profesji zakonnej, "która korzeniami swymi sięga głęboko w konsekrację chrztu i pełniej ją wyraża", mniszka z nowego tytułu i niejako na nowo "zostaje konsekrowana Bogu przez posługę Kościoła" (por. PC 5; Kan. 654). Stanowi to specjalne poświecenie się, całkowite oddanie Panu umiłowanemu w stopniu najwyższym.

Stosownie do profesji zakonnej ma zobowiązać się do codziennego wyzwalania się ze wszystkiego, co mogłoby ją odciągnąć od żaru miłości i całkowitego oddania się Panu. Ponadto niech pamięta, że jej konsekracja będzie tym doskonalsza, im bardziej mocne i trwałe będą w niej owe więzy, przy pomocy których przedstawiana jest nierozerwalna więź Chrystusa z Kościołem, Jego Oblubienicą (por. LG 44).

(konstytucje 116)

Obowiązkiem Matki jest zwrócić uwagę kandydatek na charakter zobowiązań płynących z profesji monastycznej, a w szczególności:

ze ślubem czystości związana jest doskonała powściągliwość i wewnętrzna samotność jako wyraz oblubieńczej miłości do samego Chrystusa. Ten charyzmatyczny wybór Chrystusa, wyłącznego Oblubieńca, pozwala szczególniej troszczyć się o sprawy Pana. Stanowi on jednocześnie zapowiedź przyszłego zmartwychwstania, przybliżając ludziom eschatologiczne Królestwo Boże (RD; por. Kan. 599).

Ubóstwo zobowiązuje mniszkę do ograniczenia używania dóbr teraz i w przyszłości, a także wyrzeczenia się ich posiadania na własność, zgodnie z normami Konstytucji (Kan. 600). Dobrą rzeczą będzie przypomnieć, że pozwolenie Przeoryszy nie zwalnia mniszki od osobistego pielęgnowania oderwania się od rzeczy (i dążenia do tego, by w rzeczywistości i w duchu być ubogą).

Przez ślub posłuszeństwa mniszka zobowiązuje się do podporządkowania własnej woli prawowitym przełożonym, zastępującym Boga, gdy wydają polecenia zgodne z Regułą i Konstytucjami (Kan. 601). Mniszki "pomne na to, że nasz Pan właśnie przez posłuszeństwo aż do śmierci krzyżowej odkupił i uświęcił ludzi, niech widzą w ślubie posłuszeństwa własny udział w Chrystusowym Odkupieniu oraz własną drogę uświęcenia. Tak pojęte posłuszeństwo jest szczególnym wyrazem wolności wewnętrznej, tak jak tego wyrazem było posłuszeństwo Chrystusowe aż do śmierci. "Ja życie moje oddaję, aby je potem znów odzyskać. Nikt mi go nie zabiera, lecz ja od siebie je oddaję" (por. RD).

(konstytucje 117)

Profesja uroczysta potwierdza ostatecznie definitywne poświecenie się mniszki Bogu i włącza ją w pełny sposób do Wspólnoty mniszek.

Pod względem prawnym profesja uroczysta daje jej pełnię praw i obowiązków według norm Konstytucji (por. p. 16-17).

Formuła profesji uroczystej, przyjmowanej przez Przeoryszę czy przez jej delegatkę, przedstawia się jak następuje:

Śluby zakonne wg Konstytucji Klasztoru Mniszek Kamedułek w Złoczewie

"W imię Boga. Amen. Roku Pańskiego......dnia....... miesiąca....................ja N.N. ślubuję uroczyście stałość miejsca, przemianę obyczajów, czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, według Reguły św. O. Benedykta i Konstytucji Kamedulskich tego Klasztoru, wobec Boga i Jego Świętych, na ręce przewielebnej Matki N.N. Przeoryszy tegoż Klasztoru........ w obecności N.N. ......i wszystkich obecnych Mniszek. Akt moich ślubowań potwierdzam własnoręcznym podpisem. W dniu wskazanym powyżej, ja N.N.....".